Goffa sin fysste arbeidsteikning

Bildet er saksa frå Hallingdølen.no 

Rulletobakk, koksrøyk og 14 timers arbeidsdaga. Korte matpausu, og fjøsstell både fyri og etter arbeidet i smiu. Ho står på garden min endå. Medhus-smiu frå 1915. Oldefar Knut Medhus bygde den opp, og begge sønnnene hans jobba der. Osvald og Pål. Dei utfylte kvarandre i arbeidet, og var gode på innovasjon. Nye modellar av ljåblad, kniver, lampetter, lysekroner, stålamper med askebeger og borstenger til anlegga i fjellet. Å smi var og er ein kunst. Eit realt fag som krever nøysomhet på millimeteren og rå kraft som ein okse! Hardt arbeid, til manges glede. Og ei og anna sjelden gong, fantes det arbeidsteikning. 

Pål fekk ein dag eit oppdrag om å lage ein doning for Svein Nestegard. Svein trengte ein doning som kunne henge etter Trackmasteren på vinteren inn til Iungsdalen. Den skulle ha sving på det wins paret med meier, det skulle være karmer og den skulle tåle eit realt lass. 

Goffa fekk hjelp av kommuneingeniør Einar Kiran med å teikne arbeidsteikning. Prosessen var lang, forndet måtte gjerast nøye. Ferdige teikningar vart overlevert og pilotmodell vart satt i produksjon. Deler vart kjøpt i Oslo på spesialforretning og doningen stod ferdig. Testkøyring på jordet og Svein fekk sin doning og fleire vart laga til andre. 

Lukka var derfor enorm, då eg her ein dagen fann dei originale teikningane som Einar Kiran teikna til Goffa. Dei låg i ein bærepose under noko skrot i verkstaden som e driv å rydda. Eg pakka dei fint sammen og svippa te Ål for å tamme dei inn. 

No heng dei på veggen i verkstaden på Påsten, og er noko av det gjevaste eg eig. Stolt av å være ein del av skaparhistoria på Medhus. No i mi eiga smiu i Holsbygda. Ei idesmiu som eg har valgt å kalle Påsten.